27, సెప్టెంబర్ 2016, మంగళవారం

కొత్త పుస్తకం ... వింత పరిమళం ...




ఓలేటి శ్రీనివాస భాను అంటేనే నిలువెత్తు భావుకత.
తీయందనాల తెలుగు పదాల పోహళింపు.
భాను పేరు చెబితేనే పొగబండి కథలు కథా సంపుటం మదిలో మెరుపులా మెరుస్తుంది.కలకండ పలుకులు చవులూరిస్తాయి.  ఎల్వీ ప్రసాద్ పుల్లయ్య గార్ల జీవిత చరిత్రలు కళ్ళ ముందు  కదలాడుతాయి.
విరామ మెరుగని కలం యోద్ధ. చేపట్టని సాహితీ ప్రక్రియ లేదు.

మిత్రుడు భాను ఇటీవల వొక అందమయిన, అపురూప మయిన పుస్తకం వెలువరించేడు. అదే ముకుంద మాల !
శ్రీ కుల శేఖర ఆల్వారుల కృతికి అను సృజన. ముకుంద మాలను గేయ రూపంలో గుండెలకు చేరువ చేసిన భాను ధన్యుడు.
ఈ పుస్తకంలో చాలా విశిష్ఠతలున్నాయి.
శ్రీకృష్ణశ్శరణం మమ అంటూ వి.ఎ.కె రంగారావు గారు అందించిన మున్నుడి,  ముకుందమాలా గ్రధన కౌశలం పేరిట ఇంద్రగంటి శ్రీకాంత శర్మ గారు కవి పై అవ్యాజానురాగంతో చల్లిన ఆశీరమృత సేసలు ! ఇంకేం!  పసిడికి పరిమళం అబ్బింది. చిన్ని పొత్తం తాళ ప్రమాణం అధిగమించి అలరించింది. పరిమళించింది.


ముకుంద మాలను గేయచ్ఛందస్సులో అందించడానికి తనకు స్ఫూర్తినిచ్చిన శ్రీ శ్రీభాష్యం అప్పలాచార్య గారి కి ముకుంద మాలను అంకితం
 చేస్తూ భాను వ్రాసిన మాటలు హృదయాన్ని హత్తుకునేలా ఉన్నాయి. కథన రూపంలో సాగిన వొక అపురూప ఙ్ఞాపకాల పునశ్ఛరణ అది.
శ్రీ పెమ్మరాజు రవికిశోర్ గారు గేయాలను అంద మయిన చేతి వ్రాతతో నగిషీలు చెక్కారు.
ముఖచిత్రం హిందూ దిన పత్రిక కార్టూనిస్ట్ ఖేశవ్ గారు పెయింటింగ్ కట్టి పడేసేలా ఉంది.

ముకుంద మాల లోకి ప్రవేశిస్తూనే వొక సంభ్రమాశ్చర్యాల మనశ్చలనానికి లోనవుతాం.
సరళ సుందర మయిన గేయ పంక్తులూ, ఆ ప్రక్కనే కళ్ళు త్రిప్పుకో లేని విధంగా శ్రీ బాలి గారు వేసిన బొమ్మలూ... రకరకాల భంగిమలతో ముకుందుడు కనువిందు చేస్తూ దర్శనమిస్తాడు. గేయ రచన, గీత రచన పోటా పోటీగా సాగాయి.ఈ ముకుంద మాల గేయాల పుస్తకానికి ఆ రేఖా చిత్రాలతో  బాలి గారు మరింత ప్రాణం పోసారు . తేజోవంతం చేసారు.


ఓలేటి శ్రీనివాస రావు గారి కొత్త పుస్తకం ముకుంద మాలను  క్రియేటివ్ లింక్స్  పబ్లికేషన్స్ , హైదరాబాద్ వారు ప్రచురించారు. అన్ని ప్రముఖ పుస్తక ప్రచురణాలయాల లోనూ లభ్యమవుతాయి. మిగతా వివరాల కోసం ఈ చరవాణిలలో సంప్రదించ  వచ్చు:
9440567151  లేదా  7032480233       ఓలేటి శ్రీనివాస భాను.
9848065658 లేదా 9848506964         ప్రచురణ కర్తలు.
నాటి జనార్దనాష్టకం లాగ అదే సైజులో, బాలి గారి వర్ణ చిత్రాలతో ఈ ముకుంద మాల కూడా  రావాలని కోరుకోవడం
అతి శయోక్తీ కాదు, అత్యాశాకాదు.











28, ఆగస్టు 2016, ఆదివారం

KANAKADHARA STOTRAM

Bhagvadgeetha by Ghantasala-Telugu full

Ayigiri Nandhini - Navaratri Paatalu by Nitya Santhsoshini

Sri Lakshmi Sahasranama Stotram In Telugu

Sri lalitha Sahasranama Stothram and PhalaSruthi

Vishnu Sahasranamam Full

11, మే 2016, బుధవారం

ఙ్ఞానం అసంపూర్ణమ్ !



గొప్ప గొప్ప రచయితలూ , అసంపూర్ణ రచనలూనూ !

ముందుగా మీకు మా తింగరి బుచ్చిని పరిచయం చేయాలి.

ఉబుసు పోకనో, యదాలాపంగానో, ఖర్మ కాలో కథా మంజరి బ్లాగు చూసే వారికి ఈ తింగరి బుచ్చి పరిచిత పూర్వుడే ! కొత్త బిచ్చగాళ్ళ కోసం ... మన్నించాలి ! కొత్త పాఠకుల కోసం వాడిని గురించి పునశ్చరణ చేయక తప్పడం లేదు.

ఈ తింగరి బుచ్చి మా ఆవిడకి దూరపు బంధువు. పుట్టింటి వారి తరఫు బంధువనీ, అన్నయ్య వరస అనీ మా ఆవిడ తెగ మురిసి పోతూ ఉంటుంది. పుట్టింటి తరఫు బంధువు అనే మాట ఎలా ఉన్నా, వాడు అతి త్వరలోనే, మా వంటింటి బంధువయి పోయేడు.

పరిచయ మయిన తొలి రోజులలో ‘‘ మరో ఇడ్లీ వెయ్య మంటారా అన్నయ్య గారూ ? ! ’’ అని మా ఆవిడ అడిగితే సిగ్గు , మొహమాటం వగైరా వగైరాలని తెగ అభినయిస్తూ, ‘‘ఒ క్ఖటి ... ఒక్కటంటే ఒఖ్ఖటి ... ’’ అని ఇదై పోయే వాడు. ( ఏదయి పోయే వాడని మీరు నన్ను నిలదీస్తే చెప్పడం కష్టం. )

అలాంటిది, కొంత పరిచయం పెరిగాక ( అంటే వాడే మాతో పెంచు కున్నాక, ) ‘‘ చెల్లాయ్ ! ఇవాళ టిఫి నేమిటో ? ’’ అని ఆరా తీసే స్థాయికి ఎదిగాడు. తర్వాత ఇంతింతై వటుడింతై అన్నట్టుగా ఎదిగి పోయి, తనకి ఏ టిఫిను కావాలో అడిగి ( హొటల్లో మాదిరి ) ఆర్డరు వేసి చేయించుకునే స్థాయికి చేరి సోయేడు.

నిజం చెప్పొద్దూ ?! మా తింగరి బుచ్చి గాడు మా ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు నాకు, నేను వేరే ఎవరో పరాయి కొంపలో ఉన్నట్టుగా ఉంటుంది !

అంత చనువు సంపాదించేసాడు మాయింట్లో.

వాడి వాలకం నచ్చక మాఆవిడకు నచ్చ చెప్పబోతే, నా మాట వినడం మానేసింది. అందుకు వాడు వేసిన మంత్రం ఏమిటంటే, ‘మా చెల్లాయి చేతి వంట అమృతమే ! ’ అంటూ ఆమెను ఉబ్బేయడమే. అన్నీ అబద్ధాలే ... ఆకాడికి అమృతం వాడేదో రుచి చూసినట్టు అని లాజిక్కు వినిపించాను. ‘‘ ఊరుకోండి ! మీకంతా కుళ్ళు ... మీరు తప్ప నా చేతి వంట ప్రపంచంలో ప్రతి ఒక్కరూ మెచ్చు కుంటారు ... మీరే ఎంపుళ్ళు పెడతారు ’’ అని మూతి మూడు వంకర్లుతిప్పింది. నాలో పురుషాహంకారం విజృంభించి, ‘‘ ఆకాడికి నీ చేతి వంటని లోకం లోని ప్రజానీకమంతా తిన్నట్టు ! బిల్ గేట్స్ తిన్నాడా ? బిల్ క్లింటన్ తిన్నాడా ?

అక్కినేని నాగేశ్వర రావు తిన్నాడా ? అమితాబ్ బచ్చన్ రుచి చూసాడా ?... ఘంటసాల తిన్నాడా ? పెంటగాన్ ప్రజలు చవి చూసేరా !... చైనా వాడు తిన్నాడా ? నానీ పాట్కర్ తిన్నాడా ! ...’’ అంటూ వర్లించేను. ఆ దెబ్బకి మా ఆవిడ వారం రోజులపాటు నాతో మాట్లాడడం మానీసింది. అప్పటి నుండి మా తింగరి బుచ్చి గాడొస్తే, వొళ్ళు మండి పోతున్నా సరే, ఓర్చుకుని మౌనంగా ఉండడం మొదలెట్టాను. కన్యా శుల్కంలో చెప్పినట్టు పేషెన్ప్ ఉంటే కానీ లోకంలో బతకలేం ! ( పూర్ రిచర్డ్ ఉవాచ. గిరీశం నోటంట)

సరే, అదలా ఉంచితే , తింగరి బుచ్చి గాడి బలహీనతా, బలమూ కూడా ఒక్కటే. ! అది ... వేదికను చూస్తే వెర్రెత్తి పోవడం ! మైకుని చూస్తే మైమరచి పోవడం ! ప్రజా సమూహాన్ని చూస్తే పరవశించి పోవడం !

ఎవరెంత వెనక్కి లాగినా కించ పడకుండా అనర్గళంగా ఉపన్యాసం దంచడం ...

చాలా సార్లు వాడిని జనాలు బలవంతంగా వాడి చేతి లోని మైకుని లాక్కుని, వేదికి మీద నుండి లాగి పడేసారు. దాని కతడు ఏమాత్రమూ అవమాన పడి నట్టు లేదు. పైగా, ‘ఫలించే వృక్షానికే రాళ్ళ దెబ్బ లన్నట్టు ’ అనే ఉదాత్త మయిన ఉపమానంతోనూ. ‘ మొరిగే కుక్కకే కాలి దెబ్బ లన్నట్టూ ’ అనే నీచోపమానంతోనూ సమర్ధించు కునేవాడు.

‘‘ నువ్వు గిరీశానికి తక్కువా, గణపతికి ఎక్కువా నయ్యా ’ అన్నాను ఓసారి నేరక పోయి. దాని కతడు సంతోషించేడు. గిరీశం వంటి మహాను భావుడి సంగతి ప్రక్కన పెడితే గణపతితో సమానం చేసి మన్నించడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది కథా మంజరీ !’’ అని ఆనందాశ్రువులు రాల్చేడు. ముద్దొచ్చి నప్పుడల్లా వాడు నన్నలాగే సంబోధిస్తాడు. అప్పటికి గానీ నేనెంత తప్పు చేసానో నాకు స్ఫురించ లేదు. సాహితీ ప్రియుల మనోభావాలు ఎంతగా దెబ్బ తింటాయో కదా ! అని మనసు విలవిల లాడి పోయింది. ఆ తప్పుకి ప్రాయశ్చిత్తంగా అన్నట్టు ‘‘ అంతే కాదు ... నువ్వు జంఘాల శాస్త్రికి తక్కువా, జన్ని వలస కన్నయ్యకి ఎక్కువానోయీ !’’ అనేసాను. ఈ సారి కూడా వాడు అమందానంద కందళిత హృదయారవిందు డయ్యేడు ....‘‘‘

‘‘ఎంత మాట !

జంఘాల శాస్త్రి గారితోనా పోలిక ! .. అపరాధం ! కానీ, ఆ జన్ని వలస కన్నయ్యగా రెవరోయీ ’’ అన్నాడు తన్మయంగా ... వీడికి వాడి గురించి తెలియక పోవడం నా అదృష్టం.

( వాడో పిచ్చోడు . తనలో తనే ఎప్పుడూ ఏదో వదరుతూ తిరుగుతూ ఉంటాడనే సత్యం నేను తింగరి బుచ్చికి చెప్ప దల్చుకోలేదు. )

అయిందా ?
అలాంటి తింగరి బుచ్చి అనే శాల్తీ నా ప్రారబ్ధం కొద్దీ ఈ ఉదయం మా ఇంటికి ఊడి పడి ... ‘‘ బావా ! ఎలాగయినా నువ్వో అసంపూర్ణ రచన ఒకటి వేగిరం రాసి పడెయ్యాలి !’’ అని భీష్మించుకు కూర్చున్నాడు. నేను అవాక్కయ్యాను. ( కొందరు కొన్ని విపత్కర పరిస్థితులందు ఇట్లు అవాక్కగు చుందురు కదా )

‘‘ అసంపూర్ణ రచనలంటూ ఎవరూ చెయ్యరోయి ! వివిధ కారణాల చేత వారి రచనలలో ఒకటో రెండో అలా అసంపూర్ణంగా మిగిలి పోతూ ఉంటాయంతే ...’’ అని ఙ్ఞాన బోధ చేయ బోయాను.

వాడు నవ్వి, ‘‘ నువ్వెంత అమాయకుడివి బావా ! అవి నిజంగా అసంపూర్ణ రచనలనుకుంటున్నావా ? కాదు ... కాదు ... కమ్మన్నా కాదు ! కొందరు ప్రముఖ రచయితలు మొదట్లో ఎడా పెడా రచనలు చేసి పారేసి, పేరు ప్రఖ్యాతులు సంపాదించీసుకుని, వాటిని కలకాలం పదిలంగా నిలబెట్టు కోవడం కోసం ఓ అసమగ్ర రచన రాసి పారేసి, లోకం మీద పడేస్తారు. కావాలనే ఆ రచనను అసంపూర్ణంగా రచిస్తారు. ఆ లోగుట్టు తెలీక మనం వెర్రి వెంగళప్పల్లాగా, ఫలానా ప్రముఖ రచయిత గారి అసంపూర్ణ రచన యిదీ ! అంటూ లొట్ట లేసుకుంటూ పదే పదే చదువుతాం! తెలుసా !అసలు కంటే కొసరు ముద్దనీ ... ఈ అసంపూర్ణ రచనలే వారు ముందు సంపాయించుకున్న కీర్తి ప్రతిష్ఠలను కలకాలం నిలబెడతాయ్ ఆ రహస్యం తెలియక నీబోటి వాళ్ళు ఆహా, ఓహో ! అంటూ వాటిని చదువుకుంటూ ఊఁ ... ఇదై పోతూ ఉంటారు ! ’’ అని తేల్చేసాడు.

‘‘ గోపీ చంద్ యమపాశం, రావి శాస్త్రి రత్తాలూ రాంబాబూ. అంతెందుకూ, మన అలమండ గాంధీ బాబు, అదే మన పతంజలి రాజుల లోగిళ్ళూ అలా రాసిన అసంపూర్ణ రచనలే ! కాక పోతే వాళ్ళు వాటిని పూర్తి చెయ్ లేకనా ! ’’ అని తీర్మానించీసేడు.

నా నోట్లో తడారి పోయింది. నిలువు గుడ్లేసుకుని ఉండి పోయేను.

ఈ తింగరోడి మాటలకి బదులు చెప్పే సాహసం చెయ్య లేను కదా !

’‘‘ అంతెందుకూ, నీకో పరమ రహస్యం యెబుతాను విను ! అసలు ఆనాడు నన్నయ్యగారూ. పోతన గారూ కూడా ఈ ట్రిక్కు ఉపయోగించే అసంపూర్ణ రచనలు చేసి వదిలారు తెలుసా ? ’’

ఈ వదరుబోతు మాటలకి నా జవజీవాలూ కృశించి పోయేలా ఉన్నాయి.

నా పరిస్థితిని పట్టించు కోకుండా తింగరి బుచ్చి తన ఉపన్యాసం కొనసాగించేడు.

ఆ విధంబెట్టి దనిన ...

‘‘ నన్నయ్య గారు ఆంధ్ర శబ్ద చింతా మణితోనే అఖండ మయిన కీర్తి ప్రతిష్ఠలను మూట కట్టుకుని కూడా దానిని పదిలంగా నిలుపు కోవడం కోసం భారతం అనే అసంపూర్ణ రచన చేసాడు. రెండో, రెండున్నర పర్వాలో రాసి ఊరు కున్నాడు. అలాగే పోతన గారు కూడా ముందుగా రాసిన భోగినీ దండకంతోనే కీర్తి కాంతను స్వంతం చేసుకుని దానిని నిలుపు కోవడం కోసం భాగవతం అనే అసంపూర్ణ రచన చేసాడు ! అయితే, వారి రచనలకు మూల రచనలంటూ ఉండబట్టి ఆతర్వాత భారతాన్ని తిక్కన, ఎర్రనలూ. భాగవతాన్ని పోతన గారి కుమార రత్నమూ, శిష్య రత్నమూ పూర్తి చేసి పారేసారు ! ఆ విధంగా అసపూర్ణ రచనలుగా ఉంచేద్దామనుకున్న వారి ఆశలు కల్ల లయ్యాయి, ఆ విషయం బతికుండగా వారికి తెలియ దనుకో ... గతించేక తెలిసే అవకాశం ఎలానూ లేదు ! ...

అసంపూర్ణ రచనల వల్లనే కిర్తి ప్రతిష్ఠలు చిరకాలం ఎలా నిబెడతాయని నీ సందేహం. అవునా ? !

చెబుతా విను ! ఓ చిన్న ఉదాహరణ చెబుతాను ... విను ...

’’ అని గుక్క తీసు కోడానికి కాస్సేపు ఆగేడు.

ఆసరికి చేతిలో అట్లకాడతో సహా మా ఆవిడ బిగ్గరగా సాగుతున్న వాడి ఉసన్యాస ధోరణికి ముగ్ధురాలై యాంత్రికంగా నడుచుకుంటూ అక్కడకి వచ్చి నిలుచుంది.

వాడు తిరిగి తింగర్యోపన్యాసం మొదలెట్టాడు :

‘‘ నువ్వంతకు ముందెన్నడూ చూడని ఓ ఊరికి వెళ్ళా వనుకో ... అక్కడ అంద మయిన ఓ పదో ఇరవయ్యో ఇళ్ళ వరస కనిపించి. సంతోష పడతావు. ఆ భవన నిర్మాణ కౌశలాన్ని మెచ్చు కుంటావు. సరే వాటి మధ్య ఖర్మ కాలి ఓ అసంపూర్ణ కట్టడం కనిపించిందనుకో. నివ్వెర పోతావు. అయ్యో అనుకుంటావు. సరే, మళ్ళీ ఆఊరెళ్ళే పని నీకు పడక పోయినా ... తర్వాతి రోజులలో ఎప్పటికీ నీకా ఊరు గుర్తుకు వచ్చి నప్పుడల్లా ముందుగా ఆ అసంపూర్ణ కట్టడమే మదిలో మెదులుతూ ఉంటుంది. ఇందులో గొప్ప సైకాలజీ ఉంది. దానికి జర్మన్ లోనో, లాటిన్ లోనో, అధవా ఇంగ్లీషులోనో బారెడు పేరొకటి ఉండే ఉంటుంది. మనకికంకా తెలీదనుకో ! ఙ్ఞానం అసంపూర్ణంగా ఉండడం కూడా మనకి ఓ చక్కని అలంకారమే అనుకో ! ...

అసంపూర్ణ రచనలు చేసి లోకం మీద వదిలేసిన మహా రచయితలంతా ఈ సైకలాజికల్ పాయింట్ మాబాగా పట్టు కొన్నారు.

అందుచేతనే, గొప్ప వాళ్ళంతా అధమ పక్షం ఒకటయినా అసంపూర్ణ రచన చేస్తున్నారు. చెయ్యాలి కూడా. మరంచేత, నువ్వూ వెంఠనే ఓ అసంపూర్ణ రచన రాయాలి బావా ! ’’ అని ముగించాడు. ఆ వాగ్ధోరణికి మా ఆవిడ పరవశించి పోయి చప్పట్టు కొట్టింది. దాంతో రెచ్చి పోయి తింగరి బుచ్చి మరి కొంత సేపు ఇలా ప్రసంగించాడు :

‘‘ ఇంట్లో ఆడవాళ్ళు ప్రతి రోజూ రుచి కరమైన వంటలు చేసి పెడుతున్నా, ఖర్మ కాలి ఓ రోజు ఉడకని అన్నమో, ఉడికీ ఉడకని కూరో చేసి, ఆ అసంపూర్ణ వంటకాన్ని మన ముఖాన తగ లేసారనుకో ! అదే మనకు చిరకాలం గుర్తుండి పోతుంది !

అసలా బ్రహ్మ దేవుడు కూడా కొన్ని అసంపూర్ణ రచనలు చెయ్య బట్టే, లోకంలో అర్ధాంతర చావులూ ... అల్పాయుష్క మరణాలూ సంభవిస్తున్నాయి. అందరికీ నూరేళ్ళే నుదుటన రచిస్తే, ఇక ఆ వెర్రి బ్రహ్మని తలుచు కునే దెవరు చెప్పు ? ...’’ అని ముగించాడు.
అప్పటికి నా ప్రాణాలు కడతేర్చుకు పోతున్నాయి.

సిగపాయ తీసి తందును కదా ! అనిపించింది కానీ మనకంత ధైర్యమేదీ ?!

అదీ కాక మా అమాయకపు శ్రీమతి వాళ్ళ అన్న గారి దివ్యమైన సలహాకి పొంగి పోయి : ‘‘ అవునండీ ... మీరు కూడా ఓ అసంపూర్ణ రచన చేద్దురూ ! ’’ అని ముందు గోముగానూ , తర్వాత శాసిస్తూనూ నిలదీసేప్రమాదం ఎలానూ పొంచి ఉంది. హతోస్మి !
ఇంతలో ... ... మా ఆవిడకు తటాలున ఏదో గుర్తుకొచ్చి. కెవ్వున అరచినంత పని చేసి చేతిలో అట్లకాడతో వంటింట్లోకి పరిగెత్తింది.

వెనుక మేమూ గాభరాగా పరిగెత్తాం.
అక్కడ ... ... పెనం మీద ఆవిడ రచించిన ఓ అసంపూర్ణ రచన --- మాడి పోయిన అట్టు రూపంలో పొగలు కక్కుతోంది. !

తింగరి ఉపన్యాసమ్ ప్రస్తుతానికి సమాప్తమ్.

ఇట్లు విధేయుడు,

ఖర్మకాలిన కథామంజరి బ్లాగరు, మరియు తింగరి బుచ్చి గాడి బాధితుడు.

12, ఏప్రిల్ 2016, మంగళవారం

మంచి పుస్తకం మళ్ళీ దొరికింది !



మనకి ఎంతో యిష్ట మయిన వో మంచి పుస్తకం చాలా కాలానికి మళ్ళీ కంట బడితే ఎంత సంతోషంగా ఉంటుందో కదూ ! అదే జరిగింది. నా చిరకాల మిత్రులు లతిక  (   స్వర్గీయ  రాళ్ళపల్లి   గౌరీపతి శాస్త్రి) గారి చిరు పొత్తం అనుకోకుండా ఇవాళ నా కంట పడింది.  వీరిదే  భజరంగ భళీ అనే  వొక కందార్ధ శతకం కూడా అనుకోకుండా ఈ నెలలోనే చాన్నాళ్ళకి తిరిగి చూడడం జరిగింది.

ఆ రోజులలో లతిక గారి రచన లేని ఆంద్ర పత్రిక ప్రభ వారపత్రికలు ఉడేవి కావు. మంచి కవి. రచయిత. భావుకుడు. సహృదయుడు.  లతిక గారి సత్యాభిరామం పుస్తకం అనుకో కుండా ఇవాళ నా కంట పడింది. 81లో నాకు వారిచ్చిన ఆ పుస్తకం నాకెంతో ప్రీతిపాత్రం. ఎక్కడో మరుగున పడి పోయింది. చాలా రోజులుగా వెతుకుతూనే ఉన్నాను. ఇప్పటికి దొరికింది. దానిని మీకు పరిచయం చేస్తున్నందుకు చాలా సంతోషిస్తున్నాను. 


ఇది విశాఖ సాహితి ప్రచురణ. ముఖ చిత్రం శ్రీ బాలి గారు చాలా అందంగా వేసారు. ప్రస్తావన పేరుతో శ్రీ గణపతిరాజు అచ్యుతరామరాజు గారు ముదు మాట వ్రాసేరు. ఇందులో 1. విలాసినీ విజయం (24- 10 -1962 ఆంధ్ర ప్రభ సచిత్ర వార పత్రికలోప్రచురణ.) 2.సుగాత్రి (ఆంధ్ర ప్రభ వీక్లీ 30-5-1962 లో ప్రచురణ) 3.లవంగి (సాహితి మాస పత్రిక సెప్టంబరు 64 లో ప్రచురణ) 4. భామతి (ఆంధ్ర పత్రిక క్రోధి సంవత్సరాది సంచిక లో ప్రచురణ) 5. మీనాంబిక (ప్రభ వీక్లీ 2-9-1966 సంచికలో ప్రచురణ) అనే 5 గేయ కథలు ఉన్నాయి.
ఇందులో విలాసినీ విజయం అనే గేయ కథ నంది తిమ్మన గారి పారిజాతాపహరణం కావ్యం లోని కథకు గేయ రూపం. పారిజాతాపహరణంలో సత్యభామ అలక, కృష్ణుడు ఆమె అలక తీర్చబూనడం. ఆమె ఆ త్రైలోక్యారాధుని ఎడద కాలితో తన్నిత్రోసి వేయడం. చివరకు పంతం నెగ్గించుకుని ఆ విలాసిని పారిజాతాన్ని ఇంద్ర లోకంనుండి గెలిచి తెప్పించుకుని పెరటి చెట్టుగా నాటించు కోవడం కథ మనకు తెలిసినదే.ఇదొక స్వాధీన పతిక కథ!
సుగాత్రి అనే గేయ కథకు మూలం పిగళి సూరన గారి కళాపూర్ణోదయం లోని సుగాత్రీ శాలీనుల కథ. సర్వాభరణ భూషిత అయిన భార్య సుగాత్రిని చేరదీయడు ఆమె భర్త శాలీనుడు. ఆ ఇల్లరికపుటల్లుడి మనోగతం ఎవరికీ అంతు చిక్కదు. చివరకు తోట పనిలో వర్షపు వేళ భర్తకు అలంకారాలన్నీ తీసి వేసి, సాదా వస్త్రధారణతో పని చేసి అలసి సొలసిన అందం చూసి శాలీనుడు ఆమెను అక్కు చేర్చుకోవడం ఇందులో కథ.శ్రమైక జీవన సౌందర్యంతో పతి మనసు చూరగొన్న అతివ కథ యిది.
లవంగి గేయ కథ ... షాజహాన్ చక్రవర్తి కొలువులో జగన్నాథ పండితరాయలు రాజ నర్తకి లవంగిని చూసి ఆమెను భార్యగా స్వీకరించడం.కుల మతాలను భ్రష్టు పట్టించాడని తోటి పండితులు ఛీత్కారాలు.ఇదే కారణంతో ఆ దంపతులను గంగా స్నానానికి కూడ అనుమతించక పోవడం. అరవై మెట్టున్న ఆ గంగా నది ఒడ్డున పండితరాయలుగంగా మాతను ఆశువుగా స్తోత్రం చేయడం. గంగానది అన్ని మెట్లూ అధిగమించి పైకి వచ్చి ఆ దంపతులను తరింప చేయడం ఇందులోకథ.పండితరాయలు ాశువుగా చెప్పినదే గంగాలమరి కావ్యం!
వ్యాసుడు రచించిన బ్రహ్మ సూత్రాలకు ఆది శంకరులు భాష్యం రచించారు. దానికి వాచస్పతి మిశ్రుడు వివరణ వ్రాసాడు. అతని భార్య భామతి. ఆమె పేరే ఆ వివరణ గ్రంథానికి ఉంచాడు వాచస్పతి మిశ్రుడు. ఆ కథకి గేయ రూపమే భామతి.
ఇక చివరిదయిన మీనాంబిక అనే గేయ కథ శ్రీ పిలకా గణపతి శాస్త్రి గారి నవలకు గేయ రూపం.భర్తకు, తండ్రికి ప్రాణ భిక్ష సాధించు కున్న సాధ్వీలలామ కథ యిది.
లతిక గారు ఈ చిన్ని పొత్తాన్ని తమ తల్లిదండ్రులకు అంకితం చేసారు.
శ్రీపాద లక్ష్మీనారాయణ మూర్తి తమ అనుంగు శిష్యుడయిన లతికను ఆశీర్వదిస్తూ చెప్పినట్టుగా యిది ... రమ్య గేయాల సత్యాభిరామ కృతి.

14, మార్చి 2016, సోమవారం

మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ......Day 08 ( 5-3-2016)

మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ......Day 08  ( 5-3-2016)

( చివరి భాగం )
మా యాత్రలో యిది చివరి రోజు. పేకేజీలో ఇవాళ ఏ దేవాలయ దర్శనాలు లేవు. కానీ మేమంతా
నిన్న గైడు చెప్పి నట్టుగా ఉదయం ఆరు గంటలకే ప్రయాణానికి తయారయి పోయేం కనుక, దారిలో
ఒక అమ్మ వారి ఆలయాన్ని దర్శించు కోగలిగేము. తిరుచ్చి నుండి చెన్నై 350 కి.మీల దూరం.
వీలయి నంత వరకూ మధ్యాహ్నం 3 లేదా 4 గంటల మధ్య చేరుకో గలిగితే మంచిదని గైడ్ చెప్పాడు.
చెన్నైలో ట్రాఫిక్ జామ్ లు ఎక్కువగా ఉంటాయనీ, ఒక్కో సారి చెన్నై చేరే సరికి ఎనిమిదీ తొమ్మిదీ కూడా
దాటి పోతూ ఉంటుందనీ గైడ్ చెప్పాడు.
ఉదయాన్నే 6 గంటలకల్లా తయారయి పోయి, లగేజీ బస్ డిక్కీలో పెట్టించుకుని అందరం
బస్ ఎక్కాము. దారిలో 9 గంటలకి ఉరుమండల్ అనే చోట టూరిజమ్ వారి హొటల్ దగ్గర బస్ ఆగింది.
అక్కడ బ్రేక్ ఫాస్ట్ కానిచ్చేము. మళ్ళీ ప్రయాణం మొదలయింది. 12 గంటలకి మెయిల్ ముత్తూర్ అనే
చోట ఆగేము. అక్కడ ఆది పరాశక్తి గుడి లో అమ్మ వారిని దర్శించు కున్నాము. అదొక
గ్రామీణ దేవత కోవెల. గుడి చాలా పెద్దది. చాలా ఆధునికంగా నిర్మించేరు. అక్కడ దేవీ
భక్తులు ఎర్రని దుస్తులలో ఎర్రని పూలు పెట్టుని స్తోత్రాలు చేస్తూ అమ్మ వారిని కొలుస్తూ ఉంటారు.
దక్షిణలు హుండీలలో మాత్రమే వేయమని చెప్పారు.  ఎక్కడా  డబ్బుల కోసం చెయ్యి చాచింది లేదు.
ఆ ప్రాంతీయులు అమ్మ వారు చాలా శక్తిసంపన్నురాలిగా భావించి సేవిస్తారు . అమ్మ వారి విగ్రహం
చాలా బాగుంది. మొత్తానికి మా యాత్రలో చివరి రోజయిన ఈ రోజు కూడా పేకేజీలో లేని
వొకఆలయాన్ని దర్శించు కున్నందుకు అందరం సంతోషిస్తూ బస్ ఎక్కాము.
మా యాత్రలో ఏ ఆలస్యాలూ లేకుండా  చక్కగా జరిపించినందుకు మాగైడ్ కి అభినందనలు చెప్పాము.
తలో వందా వేసుకుని డ్రైవరుకీ, అతని సహాయకునికీ మా సంతోషం కొద్దీ యిచ్చి అభినందించేము.
బస్ లో ఆ చిరు అభినందన సభని అందరూ ఫొటోలు తీసుకున్నాం.
బస్ మళ్ళీ బయలు దేరింది. సరిగ్గా 3.30 అవుతూ ఉండగా చెన్నైలో తమిళ నాడు టూరిజమ్ వారి
ఆఫీసు దగ్గర ఆగింది. బయలు దేరిన చోటుకి సురక్షితంగా వచ్చి చేరాము.
లగేజీలు తీసుకుని వారి ఆఫీసులో కుర్చీల మీద కూర్చున్నాము. మా యాత్రీకులలో బొంబాయి
నుండి వచ్చిన దంపతులూ, వారి అమ్మాయీ తప్ప అందరం సీనియర్ సిటిజన్ లమే.
ఆఫీసులో మా టిక్కెట్ లు, ఫొటో ఐడెంటిటీ కార్డుల జెరాక్స్ ప్రతులూ ఇచ్చేక ఐదు నిమిషాల లోపే
కంప్యూటర్లో ఆ వివరాలు నమోదు చేసుకుని మాకు రిపండు కాగితాలు ఇచ్చేరు. వాటి మీద సంతకాలు
చేసి కేష్ కౌంటర్లో ఇస్తే మాకు రావలసిన రిఫండు యిచ్చేసారు. మా ఇద్దరికీ మొత్తం 28,100 రూ.లు
టిక్కెట్లకి అయితే, సీనియర్ సిటిజన్ రాయితీగా తిరిగి యిద్దరికీ కలిపి 5400 రూ.లు వచ్చేయి.
తర్వాత ఒకరి కొకరం బై బైలు చెప్పుకున్నాం. వెళ్ళ వలసిన వాళ్ళు ఆటోలు చేయించుకుని వెళ్ళి
పోయేరు.   నేనూ, మా ఆవిడా, మురళీ కృష్ణ గారి ఫేమిలీ ముగ్గురూ,బొంబాయి వెళ్ళ వలసిన కుటుంబం
 ముగ్గురూ మొత్తం 8 మందిమి మాత్రం మిగిలేం. మా మూడు  కుటుంబాల వారం ఎక్క వలసిన రైళ్ళూ
రాత్రి పదీ పన్నెండు గంటల మధ్య కావడంతో తొందర లేదు.
టూరిజమ్ వారి ఆఫీసులోనే రిఫ్రెష్ అయి, మెరీనా బీచ్ కీ, ఎగ్జిబిషన్ కీ వెళ్ళి వద్దామని నిర్ణయించు
కున్నాము. టూరిజమ్ వారి ఆఫీసు రాత్రంతా పని చేస్తుందనీ కనుక లగేజీ అక్కడ ఉంచి ఎంత రాత్రయినా
వచ్చి తీసుకో వచ్చనీ అక్కడి అధికారులు చెప్పేరు. మరింకేం ! అనుకుని లగేజీ అంతా అక్కడ
ఉంచి, ఆటోలు మాట్లాడుకుని బయలు దేరాము.
ముందుగా మెరీనా బీచ్ దగ్గర జరుగుతున్న ఎగ్జిబిషన్ చూసాము, చాలా బాగుంది. ఎక్కడా
ప్రవేశ రుసుము అంటూ లేదు. అక్కడే కలయ తిరుగుతూ అన్ని స్టాల్సూ చూసి మళ్ళీ ఆటోలు
మాట్లాడుకుని మెరీనా బీచ్ కి వెళ్ళాము. బీచ్ లో చాలా సేపు గడిపి తిరిగి 8.30 అవుతూ ఉండగా
టూరిజమ్ వారి రఫీసుకి చేరు కున్నాము. మా లగేజీలు తీసుకుని అక్కడి కుర్చీలలోనే కబుర్లు
చెప్పుకుంటూ కూర్చున్నాము. ఈ లోగా నేను బయటకి వెళ్ళి పెరుగు పేకెట్ , అరటి పళ్ళూ తెచ్చాను.
 మా ఆవిడ  ఆ పెరుగు తను తెచ్చుకున్న అన్నంలో కలుపుకుని తిన్నాది. తన భోజనం అయినట్టే.
రాధ, విజయ లక్ష్మి గారలు మాత్రం ఏకాదశి ఉపవాసం కనుక, పళ్ళు తిని ఉండి పోయేరు.
నేనూ మురళీ కృష్ణ గారూ బయటికి వెళ్ళి, దగ్గరలోనే ఆంధ్రా భోజన హొటల్ కనబడితే
అక్కడ భోజనాలు చేసి వచ్చేము. భోజనం బాగుంది. ఒక్కో భోజనం 65 రూపాయలు. 9 గంటలవుతూ
 ఉండగా, యిక మూడు కుటుంబాల వారమూ చెన్నై సెంట్రల్ కి ఆటోలు మాట్లాడుకుని బయలుదేరాము.
స్టేషను చేరాక, బొంబాయి నుండి వచ్చిన వాళ్ళు మా దగ్గర సెలవు తీసుకుని తమ రైలు వచ్చే
 ప్లాట్ ఫారమ్ దగ్గరకి వెళ్ళి పోయేరు. మేమూ మురళీ కృష్ణ గారి ఫేమిలీ  నాలుగో నంబరు  గేటులోంచి
లగేజీలు తీసుకుని వెళ్ళి అక్కడి కుర్చీలలోచతికిల పడ్డాం.
ఎదురుగా కనిపించే తెర మీద మా రైలు ఏ ప్లాట్ ఫారమ్ మీదకి వస్తుందో చూస్తూ కబుర్లు
చెప్పుకుంటూ గడిపేము. 9.30కి మా హౌరా మెయిల్ 8వ నంబరులోకి వస్తుందని డిస్ప్లే
వచ్చింది. మేం కూచున్న చోటుకి ఎదురు గేటులోనే 8వ నంబరు ప్లాటు ఫారమ్ కనుక
బాగుందను కున్నాం. మా మిత్రుల రైలు అక్కడ బయలు దేరేది కాక పోవడంతో డిస్ప్లేలో
జాప్యం జరుగుతోంది.
పది గంటలవుతూ ఉండగా, వెళ్ళొస్తామని చెప్పి, మేము ప్లాట్ ఫారమ్ మీదకి వెళ్ళాము. అప్పటికే
హౌరా మెయిల్ ప్లాట్ ఫారమ్ మీద పెట్టి ఉంది. మా కోచ్ ఎక్కి మా బెర్తులలో స్థిర పడ్డాం. ఈ సారి
మా యిద్దరివీ లోయర్ బెర్తులే. మెయిల్ రేపు మధ్యాహ్నం రెండు గంటల కి విజయ నగరం చేరుతుంది.
కనుక హాయిగా విశ్రాంతిగా పడుకో వచ్చనుకున్నాము. ట్రైన్  రాత్రి 11.50 ని.లకిబయలుదేరింది.

ముగిపు:

ఉదయం ఆరు గంటల ప్రాంతంలో నిద్ర లేచి ముఖాలు కడుక్కుని కాఫీలు వస్తే త్రాగేము.
9 .20కి రాజమండ్రి చేరింది. ముందుగా అనుకున్నాం కనుక రాజమండ్రిలో స్టేషనుకి
మా మరదలు మణి, వాళ్ళ చిన్నమ్మాయి రోషిణి వచ్చేరు. నాలుగయిదు నిమిషాలు కబుర్లు
చెప్పుకునే వీలు దొరికింది. మా తమ్ముడు రమణ ఏదో ఆఫీసు పని ఉండడంతో
రాలేక పోయేడు. మణి మాకోసం ఇంటి నుండి పేక్ చేసి తెచ్చిన టిఫిన్, భోజనం ఉన్న
సంచీ అందించి వీడ్కోలు చెప్పింది. ట్రైన్ బయలు దేరింది.
చేతులు కడుక్కుని వచ్చి టిఫిన్ లు కానిచ్చేం. చపాతీలు.కూర. మా మణి బాగా పేక్ చేసింది.
టిఫిన్ లకీ భోజనాలకీ వేరు వేరుగా పేపర్ ప్లేట్లూ, ప్లాస్టిక్ చెంచాలూ, కూల్ వాటర్ బాటిలూ ఉంచింది.
తను తెచ్చిన భోజనం ఇంటికి వెళ్ళేక తినొచ్చులే అనుకున్నాం.             మా చిన్నమ్మాయి కిరణ్ మా రైలు
విశాఖ పట్నం చేరగానే ఫోను చేసి చెబితే, మేం రైలు దిగి ఇంటికి చేరే సరికి  మాకోసం భోజనాలు
పట్టు కొస్తానని చెప్పి ఉంది. కానీ మణి మీల్సు కూడా తెచ్చి యివ్వడంతో మరేమీ చేసి తేవద్దని
మా అమ్మాయికి ఫోను చేసి మా ఆవిడ చెప్పింది.
ట్రైన్ లేటు లేకుండా సరైన సమయానికే విజయ నగర చేరుకుంది.
ఆటోలో యింటికి చేరుకుని స్నానాలు కానిచ్చి పేకెట్ విప్పి తినడానికి ఉపక్రమించేం.
అన్నం, పప్పు, దోసావకాయ పచ్చడీ పెరుగుతో భోజనం కానిచ్చేము.

మా యాత్రలాగే భోజనం కమ్మగా ఉంది.

ఇక్కడితో మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాల కథనం పూర్తయింది.

ఇక  మరోసారి 9 రాత్రులు ఉండేలా కాశీ వెళ్ళే యోచన ఉంది. మా చిన్నాన్న
 పంతులు బాబు, మురళీ పిన్ని, మా అక్కయ్య,  తన పెద్ద కొడుకు నాని, నాని
అత్త గారూ మామ గారూ మా శ్రీకాకుళం తమ్ముడు లక్ష్మణ్, మరదలు శారదలు
 కూడా తప్పకుండా వస్తామని అదరం కలిసి వెళదామని ఎప్పటి నుండో అంటున్నాం.

కాశీ నాథుని దయతో ఆ యాత్ర కూడా జయప్రదంగా జరగాలని కోరుకుంటూ, శలవ్.

ఈ యాత్ర వివరాల కోసం
ttdc అని type చేసి నెట్లో వెతక వచ్చును. లేదా,చిరునామా, ఫోను నంబర్లు
Tamil Naidu Tourism Devolepmednt Corporation,
Tourism Complex,
No.2 Wallajh Road, CHENNAI -600 002,
Phone :25333850 Extn. 208
Phone 044-25333113

mail ID ttdc@vsnl.com కి సపద్రదించ వచ్చును.


























మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ... Day 07 ( 4 -3-2016)

మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ... Day 07   ( 4 -3-2016)

కొడైకెనాల్ టూరిజమ్ వారి హొటల్ లో బ్రేక్ ఫాస్ట్ కానిచ్చి, లగేజీలను బస్ డిక్కీలో పెట్టించుకుని
8.30. ని.లకు తిరుచ్చికి బయలు దేరాము. తిరుచనా పల్లినే తిరుచ్చి అంటారు. బస్సు ఏకథాటిగా
పరుగులు తీసి మధ్యాహ్నం 3 గంటలవుతూ ఉండగా తిరుచ్చి చేరింది.
తిరుచ్చిని ఆనుకుని శ్రీరంగ పట్టణం ఉంది. ఇక్కడ  ఉభయ కావేరుల మధ్య శ్రీరంగనాథ స్వామి రంగనాయకి
 అమ్మ వారితో కలసి స్వయంభువుగా వెలిసాడంటారు. 108 వైఫ్ణవ దివ్య క్షేత్రాలలో శ్రీరంగం చాలా ప్రసిద్ధ
మయినది. 7 ప్రాకారాలతో,21 గోపురాలతో విరాజిల్లుతూ ఉంటుంది. రాజ గోపురం ఎత్తు 236 అడుగులు.
భగవద్రామానుజుల వారి వైష్ణవ మత ప్రచారానికి ఈ శ్రీరంగం పట్టు కొమ్మగా నిలిచింది.
దీనికి సంబంధించిన వొక స్థల పురాణం ఉంది. శ్రీరామ పట్టాభిషేకం తర్వాత విభీషణుడు శ్రీ రాముని విడిచి
వెళ్ళ డానికి మనస్కరించక రాముని ఎడబాటు సహించ లేక పోయాడుట. అప్పుడు  రామచంద్రుడు
అతనిని ఓదార్చి, ఇక్ష్వాకు వంశంలో తరతరుగా కొలువ బడుతూ ఉన్న రంగనాథుని ప్రతిమను తనకు
మారుగా సేవించు కొమ్మని యిచ్చేడుట.
అది తీసుకుని  విభీషణుడు లంకకు వెళ్తూ ఉభయ కావేరుల మధ్య ఉండే ఈ ప్రాంతానికి చేరుకొనే సరికి
సంధ్యా సమయ మయిందిట. సంధ్య వార్చు కునే నిమిత్తం దానిని చూస్తూ ఉండమని అక్కడ తారసపడిన
వొక బాలుని కోరేడుట. వినాయకుడే బాలుని రూపంలో వచ్చేడు. చూస్తాను కానీ నేను ముమ్మారు పిలిస్తే
 వెంటనే వచ్చి దీనిని తీసు కోవాలి. లేదంటే ఇక్కడే పెట్టి వెళ్ళి పోతానని బాలుడు చెప్పాడుట.
విభీషణుడు అందుకు అంగీకరించాడు. నది దగ్గరకి సంధ్య వార్చడం కోసం వెళ్ళాడు. కాసేపటికి బాలుడు
ముమ్మారు రమ్మని  పిలిచేడు. నది హోరులో విభీషణుడికి బాలుని పిలుపు అంద లేదు. దానితో బాలుడు
 శ్రీరంగని మూర్తిని అక్కడ ఉంచి మాయమై పోయాడుట. అలా ఉభయ కావేరుల మధ్య వెలసిన శ్రీరంగ
 నాథుడు భక్తుల పూజలు అందుకుంటూ  ఈ ప్రముఖ వైష్ణవ ఆలయంలో కొలువై ఉన్నాడు.

రంగనాథుని దర్శనమయ్యేక, కొంత దూరంలో ఉన్న జంబుకేశ్వర స్వామిని దర్శించు కున్నాము, తర్వాత
మరో రెండు మూడు కి.మీ దూరంలో ఉన్నవినాయక గుడినీ, వినాయక గుడి ఉండే రాక్
 టెంపుల్ నీ చూడడానికి వెళ్ళాము. వినాయక గుడి చాలా పెద్దది. రద్దీ బాగానే ఉంది.
మా ఆవిడా, రాధగారూ వాళ్ళూ అక్కడ ఉండే గజరాజుకి అక్కడ కొన్న గరిక తినిపించేరు.వో చిన్న షాపులో
 కాఫీలు త్రాగేము. భారీ ఏనుగు చూడ ముచ్చటగా ఉంది. రాక్ టెంపుల్ చూడాలంటే చాలా మెట్లు ఎక్కాలి
 కనుక, అంత ప్రయాసకు  ఓర్చుకో లేక, అందరం కిందనే గడిపేసాము. మాలో ఢిల్లీ నుండి వొంటరిగా
వచ్చిన డాక్టరమ్మ ఒకామె ( ఆవిడా మా లాగే సీనియరు సిటిజనే) పట్టుదలగా వెళ్ళి మెట్లు ఎక్కి గుడిని
 చూసి వచ్చింది. తర్వాత అందరం తిరుచ్చి లోని టూరిజమ్ వారి హొటల్ కి చేరు కున్నాము. నిజానికి
 దేవాలయాల దర్శనాలు మరి లేనట్టే. చివరి రోజయిన రేపు నేరుగా చెన్నైటూరిజమ్ వారి ఆఫీసు వద్దకు
బయలుదేరిన చోటుకి చేరు కోవడమే. పేకేజీలో లేకపోయినా, దారిలో వొక మంచి అమ్మ వారి ఆలయాన్ని
 చూపిస్తానని గైడు చెప్పాడు. అయితే అంతా సహకరించి ఉదయం 6.30కే బయలుదేరాలని కోరేడు.
అలాగే, చెన్నై చేరు కోగానే తక్కిన ఫార్మాలిటీస్ వేగిరం పూర్తి చేయిస్తానని చెప్పాడు. సీనియర్ సిటిజన్ లకు
 టిక్కెట్ మొత్తంలో 20 శాతం రిఫండు ఉంటుందనీ, అయితే దానికి ఏదో ఒక ఫొటో, జనన తేదీ ఉండే
ప్రభుత్వ గుర్తింపు కార్డు జెరాక్స్ ప్రతి ఆఫీసులో ఇవ్వాల్సి ఉంటుందని చెప్పాడు. అంతే కాకుండా,
తిరుచ్చి టూరిజమ్ వారి హొటల్లో శాఖాహార భోజనం దొరకదని చెప్పి, బయట  మంచి హొటల్
నుండి ఎవరికి కావలసిన ఆహార పదార్ధాలు వారికి టూరిజమ్ వారి ఖర్చుతో వారి వారి రూములకే
పంపిస్తానని చెప్పాడు. నేను చపాతీ, ఫ్రైడ్ రైస్ కావాలని చెప్పేను.
హొటల్ రూముకి చేరు కున్నాక, వేడి నీళ్ళతో స్నానం చేసి, బట్టలు మార్చుకుని మా ఆధార్ కార్డుల
జెరాక్సు కాపీలు తెచ్చుకోడానికి బయటకి వెళ్ళేను. ఈ హొటలు తిరుచ్చిప్రధాన బస్  స్టేషనుకి అతి
 సమీపంలో బాగా రద్దీగా ఉండే ప్రాంతంలో ఉంది. జెరాక్సు కాపీలు తెచ్చుకుని హొటలుకి వచ్చే సరికి
మా గైడు పంపించిన వ్యక్తి  చపాతీ, ఫ్రైడ్ రైసు పేకట్లు తెచ్చి అందించేడు.
వాటిని తిని అంత వరకూ జరిగిన మా యాత్రను మననం చేసుకుంటూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ నిద్రకు
ఉపక్రమించేము.

రేపటి రోజుతో ముగిసే మా ఎనిమిది రోజుల తమిళనాడు యాత్రలో చివరి రోజు నాటి విశేషాలు
తెలుసుకునే ముందు కాస్త విరామం. శలవ్.









మా 8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ... Day 06 ( 03- 03-2016)

మా  8 రోజుల తమిళ నాడు యాత్రా విశేషాలు ...  Day  06  ( 03- 03-2016)
నిన్నటి రోజున మధురై మీనాక్షీ అమ్మ వారిని కనులారా దర్శించు కోగలిగిన తృప్తితో రాత్రి బాగా నిద్ర
పట్టింది. అయినా రోజూ లాగే వేకువనే 4.30 కి మెళకువ వచ్చింది. నింపాదిగా తయారై, 8 గంటలకి
మధురై లో టూరిజమ్ వారి హొటల్ లోనే బ్రేక్ ఫాస్ట్ కానిచ్చి,లగేజీ బస్ డిక్కీలో పెట్టించాము. 8.30కి
బస్ బయలు దేరింది. ఈరోజు మా ప్రయాణం విహార పర్యాటక కేంద్ర మయిన కొడైకెనాల్ కి.
తమిళ నాడు రాష్ట్రంలో దాదాపు నడి బొడ్డు న  తూర్పు కనుమలలో  ఉన్న చక్కటి పద్యాటక కేంద్రం
కొడైకెనాల్. ఊటీ తర్వాత మంచి వేసవి విడిది. సముద్ర మట్టానికి 2133 అడుగుల ఎత్తులోఉంది.

11 గంటల ప్రాంతంలో కొడై కెనాల్ వస్తోందనగా  వొక అంద మయిన ప్రదేశంలో బస్ ఆగింది. అక్కడి సుందర
దృశ్యాలను కెమేరాలలో బంధించాము. అక్కడ కాసేపు గడిపి, బయలుదేరాం. మధ్యాహ్నం
 12 గంటలకి కొడైకెనాల్ లో టూరిజమ్ వారి హొటల్ కి చేరు కున్నాము. ఆ హిల్ స్టేషనులో టూరిజమ్
 వారి హొటల్ ఎత్తయిన గుట్ట మీద  ఉంది. దాదాపు అక్కడ అన్ని భవనాలూ అక్కడక్కడా గుట్టల మీదే
ఉండడం కనిపించింది. పగలు ఏమంత చలిగా లేదు కానీ రాత్రి చలి వణికించింది. మామూలుగా ఇచ్చే
 రగ్గులతో పాటు, మరో రెండు రగ్గులు అక్కడ వొక ఆల్మెరాలో ఉండడం చూసి, తీసి కప్పుకో వలసి వచ్చింది.
 గదుల్లో ఎక్కడా ఫేన్లు లేవు.  ఆ అవసరమే లేదు. సీజన్ బట్టి గదుల అద్దెలు మారుతూ ఉంటాయని
రిసెప్షన్ దగ్గర ఉండే బోర్డు వల్ల తెలుస్తోంది. వేసవి వి రోజుల్లో అద్దెలు ఎక్కువ.
వేసవిలో వచ్చే సందర్శకులూ ఎక్కువగానే ఉంటారు.
హొటల్ గదులకు చేరాక, 12.30కి లంచ్ టూరిజమ్ వారి హొటల్లో చేసాము. లంచ్, డిన్నర్
లతో పాటు మరు నాడు ఉదయం బ్రేక్  ఫాస్టు కూడా అక్కడే నని గైడ్ చెప్పాడు. లంచ్ అయ్యేక అక్కడ
చూడ వసిన ప్రదేశాలు చూడడానికి బయలు దేరాము.కొడై కెనాల్ లో ముఖ్యంగా లేక్ ( సరస్సు),
సూసెయిడ్ పాయింట్,  కోకర్స్ వాక్  (వాకింగ్ ట్రాక్ ).  సరస్సులో  పడవలలో విహారం ( సొంత డ్రైవింగులో !)
గుఱ్ఱపు స్వారీ, సైకిలింగ్ ముఖ్య ఆకర్షణలు.ఏదేనా షాపింగ్ చేసు కోవాలంటే కూడా
ఇక్కడ ప్రభుత్వం నిర్వహిస్తున్న దుకాణాలతో పాటు చాలా దుకాణాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ఏలకులు,
దాల్చిన చెక్క, గసగసాలు మొదలయిన సుగంధ ద్రవ్యాలు, తేనె, కాఫీ , టీ పొడులు మొదలయినవన్నీ
కాస్త చౌకగా దొరుకుతాయి. తమ నగరాల్లో ధరలకీ ఇక్కడి ధరలకీ బేరీజు వేసుకుని ఆడవాళ్ళు కావలసినవి
కొనుక్కుంటూ ఉంటారు, మా సహ యాత్రీకులలో ఆడ  వాళ్ళు ఇక్కడ షాపింగు చేసారు. పిల్లల ఆట
 వస్తువులు, రగ్గులు,టోపీలు, స్వెట్టర్లు వంటివి సరే సరి.
ముందుగా కోకర్స్ వాక్ వద్దకు చేరు కున్నాము. ఒకప్పుడు కోకర్ అనే దొర ఇక్కడ రోజూ వాకింగ్ చేసే
 వాడుట. అతని పేరున  కొండ అంచున సన్నగా పొడుగ్గా ఉండే కాలి బాట యిది. ఈ బాట మీద
నడుస్తూ చుట్టూ కనిపించే అందమయిన లోయలు, ప్రకృతి దృశ్యాలను తిలకించ వచ్చును.
తర్వాత సూసెయిడ్ పాయింట్ దగ్గరకి చేరు కున్నాము. ఇక్కడ అగాథంలో దూకి ఎందరో తరుచుగా
 ఆత్మ హత్యలు చేసుకునే వారుట.  దీనికి ఇనుప వలయంతో గేట్లు ర్పాటు చేసి
ఏ ప్రమాదమూ జరుగ కుండా లోయ అందాలను చూడగలిగేలా ఏర్పాటు చేసారు. ఇక్కడి నుండి
 కనిపించే లోయనే లోగడ గ్రీన్ వ్యాలీ అనే వారుట. మంచు పొగలతో, ఎత్తయిన చెట్లతో,లోతయిన ఈ
వ్యాలీ చాలా అందంగా ఉంది. ఈ ప్రాంతంలో చాలా సినిమా షూటింగులు జరుగుతూ ఉంటాయిట.
తర్వాత కొడై సరస్సు దగ్గరకి వెళ్ళాము. 1863లో 60 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో మానవ నిర్మిత మయిన అంద
మయిన సరస్సు యిది. దీనిలో సరదా ఉన్న వారు బోటు షికారు చేయ వచ్చును. మేము చేయ లేదు.
ఫొటోలు తీసుకున్నాము. ఈ సరస్సు వొక వేపు అర చెయ్యి లాగ వెడల్పుగా ఉండి మరో వేపు చేతి వేళ్ళ
 లాగా పాయలుగా విడి పోయి ఉంటుంది. ఈ సరస్సును రోడ్డు మీద నుండి చూస్తూ చుట్టి రావడానికి
ఇక్కడ సైకిళ్ళు అద్దెకిస్తారు. చిన్నవీ, పెద్దవీ కూడా సైకిళ్ళు అద్దెలకి దొరుకుతాయి. సైకిళ్ళు అద్దెకిచ్చే
షాపులు ఇక్కడ చాలా ఉన్నాయి. అలాగే ఇక్కడ గుఱ్ఱపు స్వారీ వొక ప్రత్యేక ఆకర్షణ. పిల్లలు,
యువతీ యువకులు డబ్బులిచ్చి గుఱ్ఱాల మీద కాసేపు స్వారీ చేసి ముచ్చట పడుతూ ఉంటారు.
స్వారీ గుఱ్ఱాలను అనుసరిస్తూ రౌతులు కైడా సైకిళ్ళ మీద వెళ్తూ ఉంటారు. కనుక పిల్లలు నిర్భయంగా
 గుఱ్ఱపు  స్వారీ చేయ వచ్చును.
 ఇవన్నీ చూస్తూ చాలా సేపు గడిపి, టూరిజమ్ వారి హొటల్ కి చేరు కున్నాము. రాత్రి 8గం.లకి డిన్నరు
చేసాక, గదులలో చేరాం. ఇక్కడ గదులలో 24 గంటలూ వేడి నీరు దొరుకుతోంది. మామూలు నీళ్ళ
 బకెట్ లో  చెయ్యి పెడితే జివ్వుమంటోంది! అప్పటికి చలి ఎక్కువయింది. రగ్గులు తగినన్ని ఉండడంతో
కప్పుకుని నిద్ర పోయేం. రేపు తిరుచ్చికి ప్రయాణంతో మొదలయ్యే 7వ రోజు యాత్రా విశేషాలు
యిప్పటికి సశేషమ్.